சிறுமியின் புகார் : போக்சோவில் டாக்டர் கைது; சமூக அதிர்ச்சி!

தஞ்சாவூரில் உள்ள அரசு மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனையில் பணியாற்றி வந்த டாக்டர் கோபிநாத் (வயது 35) 13 வயது சிறுமிக்கு பாலியல் தொல்லை அளித்ததாக குற்றச்சாட்டு எழுந்ததையடுத்து போக்சோ சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருப்பது சமூகத்தில் கடும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. பல ஆண்டுகள் கடுமையாக உழைத்து, நீட் போன்ற கடினமான போட்டித் தேர்வுகளை எதிர்கொண்டு மருத்துவக் கல்வியில் இடம்பிடித்து, அனாடமி போன்ற அடிப்படை மருத்துவப் பாடப்பிரிவில் பயின்று மருத்துவராக உயர்ந்த ஒருவர் இத்தகைய குற்றச்சாட்டில் சிக்கியிருப்பது பொதுமக்களின் மனதில் பல கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. 

ஒரு மருத்துவர் என்றால் உயிரைக் காக்கும் நபர், நோயாளியின் உடலையும் நம்பிக்கையையும் பாதுகாக்க வேண்டியவர் என்ற உயர்ந்த சமூகப் புரிதலே நிலவுகிறது. ஆனால் அந்த நம்பிக்கையே சிதைந்துவிடும் அளவுக்கு இந்தச் சம்பவம் பேசப்படுகிறது.

உயர்கல்வி மற்றும் ஒழுக்கம் – இரண்டும் ஒன்றேதானா? : 

மருத்துவக் கல்வி என்பது சாதாரண பட்டப்படிப்பு அல்ல; அதற்குப் பின்னால் பல ஆண்டுகளின் உழைப்பு, குடும்பத்தின் கனவுகள், சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் இருக்கின்றன. “எங்கள் மகன் டாக்டர்”, “என் கணவர் டாக்டர்” என்று பெருமையாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் அந்த மரியாதை, அந்த சமூக அந்தஸ்து, ஒரே ஒரு தவறான செயலில் நொறுங்கி விடும் என்பதை இந்தச் சம்பவம் வெளிப்படுத்துகிறது. உயர்கல்வி பெற்றவர் என்பதால் அவரின் குணநலன்களும் உயர்ந்ததாகவே இருக்க வேண்டும் என்ற ஒரு பொதுவான எதிர்பார்ப்பு சமூகத்தில் உள்ளது. ஆனால் கல்வி அறிவை அளிக்கலாம்; மனிதநேயத்தை, தன்னடக்கத்தை, ஒழுக்கத்தை தனிநபரின் உளவியல் வளர்ச்சியும் மதிப்பீட்டு சூழலும் தான் உருவாக்குகின்றன என்பதும் உண்மை.

அதிகாரம், அணுகல், பொறுப்பு : 

மருத்துவராக இருப்பது ஒரு தொழில் மட்டுமல்ல, அது ஒரு நம்பிக்கை நிலை. நோயாளிகள் குறிப்பாக குழந்தைகள் மற்றும் பெண்கள் போன்ற பாதுகாப்பு தேவைப்படும் தரப்பினர், மருத்துவரை முழுமையாக நம்பியே அணுகுகிறார்கள். அந்த நம்பிக்கையை தவறாக பயன்படுத்தும் எண்ணம் உருவாகும்போது அது சாதாரண குற்றமாக அல்லாமல் நம்பிக்கை துரோகமாக மாறுகிறது. சமூக அந்தஸ்து, அதிகார உணர்வு, தன்னம்பிக்கை ஆகியவை சில நேரங்களில் கட்டுப்பாடின்றி செல்லும்போது மனித மனத்தில் தவறான உரிமை உணர்வை உருவாக்கும் அபாயம் உண்டு. அதுவே ஒழுக்கச் சிதைவுக்கு வழிவகுக்கும் சூழலை உருவாக்க முடியும்.

உளவியல் பார்வை – மனக் கட்டுப்பாட்டின் அவசியம் : 

உளவியல் நோக்கில் பார்க்கும்போது சிலருக்கு உந்துதல்களை கட்டுப்படுத்தும் திறன் குறைவாக இருக்கலாம். தன்னடக்கம் என்பது கல்வியால் மட்டும் உருவாகாது; அது சிறு வயதிலிருந்தே உருவாகும் மதிப்பீடுகள், அனுபவங்கள், சமூகப் பொறுப்பு உணர்வு ஆகியவற்றால் கட்டமைக்கப்படுகிறது. வெளியில் மரியாதைக்குரிய முகமூடி அணிந்து உள்ளுக்குள் வேறொரு மனநிலையை தாங்கிக் கொண்டு வாழும் இரட்டை வாழ்க்கை மனநிலையும் சிலரிடம் காணப்படலாம். அதிக மன அழுத்தம், அதிகாரப் பதவி, சமூக பாராட்டு ஆகியவை இணைந்தால் தன்னைப் பற்றிய தவறான உயர்வு உணர்வு உருவாகி  சீர்குலையச் செய்யக்கூடும். ஆனால் எந்த உளவியல் காரணமும் குழந்தை மீதான குற்றத்தை நியாயப்படுத்த முடியாது என்பதும் தெளிவாகச் சொல்லப்பட வேண்டும்.

சமூகத்திற்கான எச்சரிக்கை :

இந்தச் சம்பவம் ஒரே நபரின் வீழ்ச்சியை மட்டும் குறிக்கவில்லை; சமூக அமைப்பின் பலவீனங்களையும் வெளிக்கொணர்கிறது. உயர்கல்வியுடன் சேர்ந்து ஒழுக்கக் கல்வியும், பாலியல் விழிப்புணர்வும், தொழில்முறை நெறிமுறைகள் குறித்த தொடர்ந்த பயிற்சியும் அவசியம் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது. குறிப்பாக மருத்துவம் போன்ற மனிதநேயம் மையமாக இருக்கும் துறைகளில் உளவியல் ஆலோசனை, பணிப்புரிதல் கண்காணிப்பு, தொழில்முறை ஒழுக்க நெறி மதிப்பீடு போன்றவை காலமுறைப்படி இருக்க வேண்டிய அவசியம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. குழந்தைகள் பாதுகாப்பு குறித்து பெற்றோர்கள் மற்றும் சமூக அமைப்புகள் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டிய அவசியத்தையும் இது உணர்த்துகிறது.

ஆக, மருத்துவர் என்ற பட்டம் மனிதனை உயர்வாக்காது; மனித மனத்தின் உயர்வே அந்தப் பட்டத்துக்கு மரியாதையை அளிக்கிறது. பல ஆண்டுகள் படித்து அடைந்த அந்த மரியாதை, சமூக நம்பிக்கை, குடும்ப பெருமை ஆகிய அனைத்தையும் ஒரு நொடியில் தவறான ஆசையால் சிதைக்க முடியும் என்பதை தஞ்சாவூரில் நிகழ்ந்த இந்தச் சம்பவம் உணர்த்துகிறது. உயர்ந்த பதவிக்கு இணையாக உயர்ந்த பொறுப்பும் இருக்கிறது என்ற உண்மையை சமூகமும், தொழில்முறை அமைப்புகளும், தனிநபர்களும் மறக்கக்கூடாது.